An'ı sonsuzluğa kadar hapsetmek...

Elimdeki telefonun kamerasını evirip çeviriyorum.

Karşımdaki begonvillerin duvardan denize doğru salınımını , pırıl pırıl güneşi ve denizin ışıltısını almak istiyorum objektife,  beceremiyorum...

Tekrar tekrar basıyorum, her seferinde yakaladığım görüntü benim gördüğümü aksettirmekten o kadar uzak ki… Memnuniyetsizlikle bir kez daha deniyorum.  

"Olmuyor " diye fırlatıyor um bir kenara.

Oysa ne güzel, ne masalsı kareler yakalayanlar var!

Baktığımız aynı gökyüzü, gördüğümüz aynı deniz.

Ama onların objektifinden başka yansıyor işte...

Bundan 7-8 ay önce Nazan Bozan offical sayfam için Dolunay görüntüsü içeren fotoğraflar arıyordum Instagramda.

Hepsi birbirinin aynı bir sürü fotoğraftan sonra sıkılıp rastgele sayfalar içinde dolaşmaya başlıyorum.

Birden karşıma doğada yakılmış, bir ateşin üzerine oturtulmuş çaydanlık ve adeta fokurtusunu hissedeceğiniz sıcaklıkta bir fotoğraf düştü.

Aaaa, nasıl bir fotoğraftı bu!??

Sizi içine çeken adeta sapından tutsanız bardağınızı taze demlenmiş çay ile dolduracağınız, yudumlayacağınız kadar gerçek, masal kadar hayalsi.

Merakla diğer fotoğrafları da inceliyorum…  "Yok artık!" dedirtiyor baktığım her fotoğraf.

Öylesine canlı ki dokunsanız siz de o karenin içindesiniz, sokakları, evleri birlikte gezeceksiniz.

Öylesine masalsı ki, tuttuğunuz çiçek dalında sevdiğinize sevdanızı fısıldayacak, ateş başında birlikte ısınacaksınız.

Uzun süre resmen çakılı kalıyorum sayfada.

Ardından sosyal medya hesaplarından takibe alıyorum.

O her sabah güne başlarken o mucizevi güneş doğuşunu çekiyor, bense her sabah yeni paylaşacağı fotoğrafın heyecanını.

Bir gün kendisiyle görüşmek ve fotoğrafları, sanatı ile ilgili sohbet etmek istediğimi belirtiyorum, tüm sanatçılar gibi büyük bir nezaketle kabul ediyor teklifimi.

Bu işine aşık, korkunç yetenekli vizyon sahibi kişiyle bir pazar günü Kozahan'ın o tarih kokan atmosferinde buluşuyoruz.

Kimdir Fahrettin Beceren? dediğimde 1963 Bursa doğumlu olduğunu, öğrenimini tamamladıktan sonra fotoğraf sanatına merak sardığını , ülkemizdeki değerli sanatçılardan ve derneklerden dersler ve eğitimler aldığını öğreniyorum.

Profesyonel fotoğraf yaşamında bir çok ödüllerin yanı sıra kurumsal şirketleri de kariyerine katan Bursa ve Uludağ'ın hayranı, doğa ve çevre fotoğrafları çeken Fahrettin Beceren'e göre fotoğraf onun kutsal yaşamın bir an'ının sonsuzlukta kadraja hapsedilmesidir, ki bunu yapabilecek hiç bir sanat dalı da olmadığını belirtiyor.

Fotoğraf onun deyimiyle insanın fark etme ve fark edilme ihtiyacına çözüm ürettiği büyülü sanatın adıdır.

An'ı bir karenin içine hapsetme tekniği ve sadece gönül - makine düzleminde gerçekleştirilen tedavisi olmayan hastalığın adıdır.

Günlük koşturmacalar ve sosyal yaşamın kaçışlarında ilgi duyduğu fotoğraf 2007 yılında Uluslararası İpek Yolu Film Festivali etkinliklerinde sinema, ışık, kurgu, eğitimdeki temel bilgiler ile pekişen, tedavisi olmayan hastalığı onun makinesiz geçmediği günlerin başlangıcı olmuş.

Biz bunları konuşurken karşı masadan 4-5 yaşlarında bir kız çocuğu geliyor yanına, belli ki tanışıklıkları var nicedir.

Fahrettin Beceren ile sımsıcak bir sohbete başlıyor karşı masada oturan anne ve babasının gülümseyen bakışlarıyla. İçten muhabbetteki bu küçük kız ve baktığı her nesneyi sonsuz bir güzellikle objektife yansıtan Fahrettin Beceren' i izlerken dünya daha iyi geliyor gözüme.

Minik kızın içten coşkusu, masumiyeti, içimi ısıtan tebessümü ve bizim günlük hayatın içinden geçerken ıskaladığımız onca güzelliği fotoğraf karesinde hapsedip bizlere sunan bu muhteşem sanatçı sayesinde.

Pandemi günlerinde çektiği fotoğrafları Bursa Büyükşehir Belediyesi'nin katkılarıyla sergileyen ardından da fotoğraf sergisi katalogu ortaya çıkaran "Bilge Şaman" in eserlerine hayranlık yazısıdır bu.

Objektifiniz hep güzelliklerle dolu olsun, hayat yalnızca deklanşörde donsun.