Ülkenin gerçekleri!

Toplum olarak nereye gittiğimizi çözemediğim şu günlerde, kendi ülkemde yaşamaktan artık mutlu olmadığım gerçeğini vurgulayarak ve üzülerek belirtirim.

İnsan doğar büyür ve yaş aldıkça daha bir kendine gelir, özünü bulur derken, biz geriye doğru gidiyoruz maalesef.

En önemli şey aileden gelen eğitimdir, çünkü bir birey ne görürse onu yapar.

Son zamanlarda ülkemizde yaşanan olaylar çok hüzün verici bir o kadar yaralıyor insanın ruhunu ve kalbini.

Soruyor insan ister istemez kendine: “Biz ne zaman bu kadar kötü  bencil ve duyarsız olduk!”

Hiç iyiye gittiğimizi düşünmüyorum bir o kadar korkuyorum insanlık bu kadar öldü mü diye...

Geleceğimizden endişe duymaya başladım.

Ben böyle karmaşık düzeni olan bir memlekette artık yaşamak istemiyorum.

Gözlerimi kapatsam hep olay, hep dert, sosyal medya 'da hiç durmak bilmeyen aynı paylaşımla… Artık durun yahu!

İmdat diye bağıracağım!

Bu kadar düzensiz ruhu duvarlara taşmış melankolik her şey den bir problem çıkartan toplum olduk.

Dışarı çıkmaya korkar olduk mesela… Acaba bugün nerede bir gerginlik yaşanacak psikolojisi insanı eritiyor.

Kendi ülkemizde sanki biz mülteciymişiz gibi yaşamak insanın zoruna gidiyor.

Biraz kendimize gelelim azıcık kendiniz olun da tüm problemler çözülsün.

Maddi sıkıntılar ayrı, ekonomi tavan yapar ayrı birde milletin ruh ve terapistliğini mi yapıcaz.

Uzak durun herkes işine baksın dedikodu bir taraftan sizi gidi arizona kertenkeleleri siz önce düzgün yaşamayı öğrenin tabi onu da yapacak kabiliyet nerede sizde...

Artık işkence bu ülkede yaşamak sonumuz hayır olsun....

Sevgiler