Yozlaşmış Toplum!

Oysa hayat ne kadar kısa!

Ne darılmaya, ne küsmeye ne de kavga etmeye değmez…

Biz ise medeni bir milletin asil evlatlarıyız.

Fakat artık günden güne ne yazık ki her şey yozlaşıyor.

Toplum olarak ileri bakacağımız bir zamanda geri saymaya başlıyoruz.

İnsanların artık hiç bir yerde sokakta, toplu taşımada trafikte, evde, komşuda kısacası her yerde, kimsenin kimseye saygısı kalmamış…

Demem o ki;

Geçtiğimiz günlerde belediye otobüsü ile seyahat ediyorum.

Ayakta kaldım ve bindiğim yerden ta ki gideceğim yere kadar kalabalıkta ve bunaltıcı sıcakta nefes almaya çalışırken, üstüne üstelik birde toplulukta insanların sanki düşman kabileden gelmiş gibi gözlerinin içine kin ve nefret dolu bakışları beni benden aldı.

Kalabalıkta kimseye çarpmadan yürümeye çalışmak ta ayrı bir dert.

Öyle bir zamandayız ki!

Ne yaşlıya saygı kalmış ne de ortada bir gençlik!

Büyükler ayrı, küçükler ayrı bir dert.

Her birisi toplumun kanayan yarası.

Eskiden olduğu gibi diyeceğim yine!

Eskiden en azından bir nebze de olsa saygı vardı, üslup adap ve konuşma vardı… Böylece insanlar birbirlerini dinliyor, problemlerini çözebiliyorlardı.

Argo'nun ön plana çıktığı insanların çağ atladık deyip teknolojiyi sonuna kadar kullanıp ama insan müsvettesi diyorum bu tarzlara..

Öyle ki: Kendilerini geliştirmemiş, her toplumdan çeşitli zihniyetlerin bir araya geldiği bir dünyada yaşıyoruz.

Döneyim ben yine yolcuğuma..;

Otobüsün en arkasında her zaman olduğu gibi gençler ve yanlarında arkadaşları vardı.

Birbirlerine laf atmalar, sataşmadan duramayan bir genç topluluk ve altında yatan nedenler adına çok üzüldüm açıkçası.

Ne zaman ve ne ara biz bu hale geldik?

Bizler yine saygıyı bilen bir nesiliz.

Üzüntüyle belirtmek istiyorum ki; Özellikle şimdiki gençlik çok bozulmuş durumda.

Orta yaş ve üstünde de sorun yaşanıyor amenna ama gençler çok fena!

Numaradan uyumasa da uyuyor gibi yapanlar, gözlerini kapatanlar ve seni hiç duymayan bir toplum ile karşı karşıyayız.

Bunda her şeyin bir katkı payı var tabi. Her ne kadar bizler bu duruma gelmenin nedenini sosyal medya olduğunu düşünsek te, gençlerin bu duruma gelmenin en büyük nedeni ailedir.

Ne yapılıyor ve ne yaşanıyorsa hepsi ailenin faktörü.

Çünkü; Aile bir çocuğun gelişiminde ve yetişmesinde Baş Öğretmendir!

Bir çocuk aileden ne görürse onu yapar.

Eğitim aile ile başlar okul hayatı ile devam eder.

Biraz daha eğitilirsek ve anlatırsak hiç değilse bir nebzede olsa problemler azalır.

Bir konu da şöyle ki;

Yolda yürürken insanların sokakları da ben yarattım edası ile senin üstüne üstüne gelmeleri bir o kadar kenara da çekilsen bazen sinirlenmemek elde olmuyor.

Karşıdan seni gördüğü halde koluna dahi çarparak giden bir toplumdan ne bekleyebiliriz ki!

Yani anlayacağınız pazarda, çarşıda, okulda, toplu taşımada ve yaşamın her alanında biraz daha özverili daha saygılı ve birbirimize nezaketli davranırsak az da olsa nefes almış olacağız.

Yaralı toplumla hiç bir yere varılamaz.

Yarası olan içinde tutsun!

Yara çoğaldıkça kangren e dönüşür iyileştirmek ise bizim elimizde.

Sevgiler okur severler