Kalemin Yalnızlığı

Kalemi güçlü olan insanlar, başka bir güce mesafeli durmayı seçer.

Çünkü bilirler ki bir gazetecinin en büyük gücü, sahip olduğu kalemdir. Onu korumak, aslında kendi sesini korumaktır.

Gazetecilik bazen çok kalabalık görünen ama aslında oldukça yalnız bir meslektir.

Toplantılara girersiniz, tartışmalar yapılır, gündemler konuşulur. Sonra herkes kendi yoluna gider.

Gün biter ama gazetecinin zihnindeki cümleler kolay kolay dağılmaz.

Eve geç kalırsınız. Kapıyı açtığınızda günün yorgunluğu üzerinizdedir ama zihniniz hâlâ çalışıyordur.

Gün boyunca duyduklarınız, gördükleriniz, not aldığınız küçük ayrıntılar cümlelere dönüşmeye devam eder.

İşte o anlarda bazen bir masa lambası yeter insana.

Sadece odayı değil; düşünceleri, kelimeleri ve kalemi aydınlatan küçük bir ışık…

Belki de gazeteciliğin en görünmeyen tarafı budur.

Haberin yayınlandığı an herkes sonucu görür; fakat o cümlenin arkasında geçen saatleri, düşünceleri ve iç hesaplaşmaları pek kimse bilmez.

Şükür ki hâlâ kalemini merkezde tutabilen gazeteciler var.

Gün boyu toplantılara girip çıkan, sonra eve gelip yine yazmayı düşünen gazeteciler…

Çünkü gazetecilik biraz da disiplin işidir. Biraz tutku… Biraz da vazgeçmemek.

Ve aslında bu üçü bir aradaysa, fazla söze de gerek kalmaz.

Bu duyguyu taşıyan tüm meslektaşlarıma selam olsun.

Rabbim hepimizin zihnini ve ömrünü aydınlatsın.