‘Baba Kadınlar’ın Gününü Kutluyorum!

Bugün Babalar Günü!

Baktığınızda dünyaya gelmemize sebep olan kişidir baba...

Baba! Aileyi bir araya toplayan, evinin çatısı altında evlatlarına sahip çıkan kişidir.

Ben babaları, babalar ve babacıklar diye ikiye ayırmak istiyorum özür dileyerek...

Babalar ikiye ayrılır çünkü benim gözümde.

Birileri sadece çocuklarına adamıştır kendini!

Diğerleri de  bencilce kendinden başkasını düşünmeyen babalar topluluğudur.

Anne ve Babası ayrılmış biri olarak yazıyorum tüm sitemlerimi..

Kimisi evladına düşkün, kimi de uçkuruna…

Bu süreçte çocuklarının nasıl bir travma yaşayacağını bilmeden veya umursamadan yaşayan ve bunu yaşatan kişiler ordusu!

Ayrılıkları herkes kolay kaldıramaz!

Ama yaşama tutunma çabası, o gücün kendine olan güvenin ve dişiliğinle her gün yeni bir sayfa açılır kalbinde..

Nice babalar gördüm evlatlarına bağlı mesela…

Özellikle kız çocukları düşkündür derler ya toplumda…

İşte o iş hiçte öyle olmuyor!

Çünkü; yakınlık ve sevecenlik her iki tarafa ait duygularla yaşıyor ve büyüyor..

Bazıları para içinde yüzüp yaşatılıyor, bazıları da babasından bir şey görmeden yaşayıp gidiyor şu hayatta ne maddi ne de manevi bir destek olmadan..

‘Baba çınar ağacıdır’ diye bir laf var!

 Ve bu ağacına bağlı kimi çam, kimi gürgen kimisi ceviz ağacı gibi vesselam…

Babalar şimdi diyecekler “Nedir bu?” diye!

Maalesef gerçek olan bu ve hayatın taa kendisi..

Benim bir anam vardı!

Babamızın yokluğunu hiç hissettirmeyen, bize tüm benliğinle bağlı olan.

Çünkü o bir Anneydi ve Baba gibi Kadındı..

Babam hayatta bu arada!

Arada bir de olsa görüyorum…

Seviyor muyum?  Evet seviyorum..

Ama bazen sinirleniyorum, öfke duyuyorum…

Herkes babasını yanında ister çünkü…

Benim babam ise yarı ölü gibi, ne var ne yok durumunda…

Yinede evladı olarak ‘Öf’ demiyorum, yaşananlar yaşandı-bitti gerisi Allah Kerim. Rabbim verecek kararını…

Çok yazık ki;

İhtiyaç duyduğum her anda yanımda olan bir babam olmadı…

Yani demem o ki;

Babalık bir sperm'den ibaret değil...

Yaşatmak, eğitmek, yanında  destek olmak ve sevdiğini hissettirmekten geçiyor baba...

Öyle lafla baba olunmuyor!

Ata’dır, özdür, sahiplenendir, biz evlatların görevi babamıza layık olmaktır....

Baba eşinden ayrılır ama çocukları ölene kadar onundur..

Rahmetli annemden sonra bayrağı devir alarak bende anamın izinden gidiyorum...

Güçlüyüm, özgürüm istediğimi bilenim bende kızıma hem babalık hem de analık yapıyorum..

Hani derler ya; Damdan düşeni Damdan düşen anlar diye;

İşte bu yazdıklarımı da sadece bunları yaşayanlar anlayabilir, gerisi kocaman bir hikaye!

Başta sevgili babamın olmak üzere tüm babalığı hakkını veren herkesin babalar gününü kutluyorum...