Düşüncelerimizin Sessiz Gücü

Hayatın bazen sessiz ama derin mesajları vardır.

Küçücük bir düşünce zihnimizde belirir, sonra geçip gider.

Ama o düşünce, bir tohum gibi toprağa düşer.

Ne zaman, nasıl filizleneceğini bilemeyiz.

Derken bir gün, hiç beklemediğimiz bir anda o tohum yeşerir, karşımıza bir gerçeklik olarak çıkar.

O an içimizden ‘Demek ki bunu ben çağırmışım’ deriz.

İşte bu, evrenin bize yaptığı ince bir hatırlatmadır: Düşüncelerimiz, yaşamımızın tohumlarıdır.

Geçtiğimiz günlerde bir arkadaşımın yaşadığı olay bu gerçeği bana bir kez daha düşündürdü.

İş hayatının temposundan yorulmuş, bir süredir "Keşke biraz dinlenebilsem, biraz kendime vakit ayırabilsem" diye iç geçiriyordu. Kısa bir süre sonra küçük bir kaza geçirdi.

Neyse ki ciddi bir durum değildi, ama doktorlar iki ay boyunca dinlenmesini söyledi. O çok istediği molayı, aslında hayat ona ilginç bir yoldan sunmuştu.

Bu olayın ardında yatan ilkeyi “çekim yasası” olarak tanıyoruz. Bu yasa, zihnimizde neyi büyütürsek, onu yaşamımıza çektiğimizi söyler. Sürekli kaygıyla düşünen bir zihin, kaygı dolu olayları çağırırken; olumlu, umutlu ve şükür dolu bir zihin, güzellikleri kendine çeker.

Aynı şekilde, dilimizden dökülen sözler de enerjisi yüksek tohumlar gibidir. ‘İş bulamıyorum’ demek, aslında zihne fırsatları fark etme yeteneğini kapatma emri verir. Oysa ‘uygun fırsatları bekliyorum’ gibi bir ifade, hem zihni açık tutar hem de içsel huzuru besler.

Çocukluğumda tarlada çalışırken yorgun düştüğümde sık sık ‘Yorgunluktan ölüyorum’ derdim.

Anneannemse hemen uyarırdı: ‘Ağzından çıkanı kulağın duysun’ ‘Ağzından yel alsın’ kızım.

Yorgunluktan ölüyorum deme, çağırırsın.’

O zamanlar bu sözün ne anlama geldiğini tam kavrayamazdım. Bugün ise biliyorum ki, atalarımızın bu sözleri boşuna değilmiş. Onlar, kelimelerin enerji taşıdığını çok iyi biliyorlardı.

İçe doğru yolculukta dünyamızı dönüştürmek, önce düşüncelerimizi arındırmakla başlar.

Dilimize geleni dikkatle seçmeliyiz. İyiyim, huzurluyum, sağlıklıyım, yolum açık gibi kısa ama güçlü ifadeler, kullanalım. Çünkü dış dünya, her zaman iç dünyanın bir yansımasıdır.

Sözlerime son verirken; Toprağa ne ekersen onu biçersin, Zihinde ne düşünürse onu yaşar.

Bu nedenle sözlerin  tohumlarını dikkatli seçelim, Çünkü kaderin bahçesi onlarla yeşerir.

(Havadan Sudan sohbetler...)