17 Kasım 2026, Salı | 14:24:25
Kapıya Bakan Anne
Tarih: 19-05-2026 13:13:00 Güncelleme: 19-05-2026 13:13:00

Geçen akşam anam, uykuya dalmadan önce uzun uzun kapıya baktı.

Belki bir evladını daha görmek istedi…

Belki sadece eski bayramları hatırladı…

Bilmiyorum.

Ama o an içimde bir şey kırıldı.

Bu tam olarak üzüntü değildi.

Biraz vicdan, biraz gecikmişlik, biraz da yetememişliğin ağırlığıydı.

Annemin yanına geliyorum, arıyorum, elimden geldiğince yanında olmaya çalışıyorum.

Ama gerçek şu ki; onun yükünü ben taşımıyorum.

Bir kardeşim taşıyor.

Fırsat buldukça Antalya’ya geliyorum.

Her gelişimde aynı gerçekle yeniden yüzleşiyorum:

Anamın geride kalan ömrü, bir kardeşimin omuzlarında duruyor.

Evli…

Çocuklu…

Kendi hayatının tam ortasında bir insan o.

Ama haftanın her günü anamın yanında.

Diğer kardeşlerim ise ya uzak duruyor ya da görmezden geliyor.

İnsan bunu yazarken bile zorlanıyor. Çünkü bazı gerçekler, kabul edildiği an can yakıyor.

Şunu geç fark ettim:

Meğer insan kardeşini sadece çocukluk anılarıyla tanıyormuş.

Aynı sofraya oturmak, bayramlarda sarılmak, eski günleri anlatıp gülmek yetmiyormuş bir insanı tanımaya.

Asıl karakter, zor zamanlarda ortaya çıkıyormuş.

Ben bazı kardeşlerimin gerçek yüzünü bu yaşta gördüm.

Ve açık konuşayım…

Gördüğüm şey içimi acıttı.

Ama en ağır gelen başka bir şeydi.

Annemle ilgilenen kardeşime baktıkça kendi eksikliğimi de gördüm.

Çünkü insan bazen başkasının vicdanında kendi yetersizliğiyle karşılaşıyor.

Birileri “Ben ne yapabilirim ki?” diyor.

Birileri ise “Nasıl olsa biri ilgileniyor” rahatlığına sığınıyor.

Oysa mesele zaman değil.

Mesele imkân da değil.

Mesele vicdan.

Ve vicdanın kimde ne kadar olduğu, yaşlı bir annenin kapıya bakışında belli oluyor.

Bir anne, yıllarca yedi evlada bakabiliyor.

Ama bazen yedi evlat bir araya gelip bir anneye bakamıyor.

Daha doğrusu…

Bakmak istemiyor.

Anam o gece kapıya bakarken ben de ona baktım.

Ne öfke vardı yüzünde ne sitem…

Sadece alışılmış bir sessizlik.

Beklemeyi bile yormuş bir insanın sessizliği…

Yanına oturdum.

Elini tuttum.

Hiçbir şey söylemedim.

O da söylemedi.

Ama o sessizlikte yıllar vardı.

Eksik kalan ziyaretler…

Ertelenen telefonlar…

Söylenmeyen cümleler…

Bir anne evladını hep affediyor.

Belki de annelik tam olarak bu.

Ama insan şunu düşünmeden edemiyor:

Sevildiğini bile bile kapıya bakmak, belki de yalnızlığın en ağır hâli.

Ve sen kardeşim…

İşinin, çocuklarının, yorgunluğunun arasında her gün anamın yanında oluyorsun.

Belki kimse görmüyor bunu.

Ama ben görüyorum.

Teşekkür etmek yetmez biliyorum.

Ama söylememek, daha büyük bir haksızlık olurdu.



2628okunma

YAZARIN DİĞER YAZILARI

YAZARLAR TÜMÜ
ÇOK OKUNAN HABERLER
  • BUGÜN
  • BU HAFTA
  • BU AY

ŞANS OYUNLARI 4 çekiliş

Sayısal Loto16.11.2026 · 137. hafta
3 28 42 65 75 88 84 32
Şans Topu15.11.2026 · 91. hafta
7 12 18 20 26
Ek top bu çekiliş için yayımlanmadı
Süper Loto15.11.2026 · 137. hafta
7 24 38 40 53 54
10 Numara16.11.2026
1 2 4 9 12 20 21 22 23 25 31 34 37 45 49 53 55 59 65 68 74 79

HAVA DURUMU

Bursa
15°
Hafif yağmurlu · Nem %91 · Rüzgâr 9 km/sa
BUGÜN
18° 13°
ÇAR
21° 13°
PER
23° 16°
CUM
25° 17°
SON YORUMLANANLAR
  • HABERLER
  • VİDEOLAR
HABER ARŞİVİ

PUAN DURUMU Süper Lig · 2026/2027

# Takım O G B M AV P
1 Galatasaray 11 9 1 1 +12 28
2 Trabzonspor 11 8 1 2 +18 25
3 Amedspor 11 7 2 2 +13 23
4 Beşiktaş 11 7 1 3 +11 22
5 Kasımpaşa 11 5 5 1 +6 20
6 Fenerbahçe 11 6 1 4 +19 19
7 Kocaelispor 11 6 1 4 +4 19
8 Istanbul Basaksehir 11 5 2 4 +2 17
9 Arca Çorum FK 11 5 1 5 0 16
10 Göztepe 11 4 3 4 +3 15
11 Çaykur Rizespor 11 4 2 5 -3 14
12 Erzurumspor FK 11 4 2 5 -7 14
13 Corendon Alanyaspor 11 3 3 5 -9 12
14 Gençlerbirliği 11 3 2 6 -9 11
15 Konyaspor 11 2 2 7 -8 8
16 Gaziantep FK 11 2 2 7 -10 8
17 Samsunspor 11 2 1 8 -15 7
18 Eyüpspor 11 1 0 10 -27 3

NAMAZ VAKİTLERİ

İmsak 06:17
Güneş 07:44
Öğle 12:54
İkindi 15:30
Akşam 17:53
Yatsı 19:15
HABER ARA
Bizi Takip Edin :
Facebook Twitter Google Youtube RSS
YUKARI