İşim gereği 15 gündür İstanbul'dayım.
Geçici ikamet adresim Suadiye/ Bağdat.
Oldum olası seviyorum bu caddenin renkliliğini, dinamiğini, enerjisini…
Bu sefer de öyle oluyor.
Ev ile Bağdat Caddesi arası 50 metre.
Kendimi dışarıya attığım her an belki de dünyanın en büyülü lokasyonundayım.
Cafeler, restoranlar hınca hınç dolu.
Bayram yeri havasında tüm mekanlar.
Yeni yeni tomurcuklanan ağaçlardan birinin dallarına dileğimi tutup ‘marteniçka’mı asıyorum caddeden geçenlerin şaşkın bakışları eşliğinde.
Son yılların ülkemizde dalga dalga yaygın Bulgar Kültürü Marteniçka burada bilinmiyor. (Hoş benimde tanışmam son 3-4 yıldır Bursa' da bolca bulunan göçmen arkadaşlarım sayesinde oldu ya...)
Kolumdaki bu kırmızı - beyaz ipi her ortamda, her davette, her etkinlikte görenler biraz garipseyerek çokça da hayretle bakıyorlar.
Geçenlerde katıldığım ödül töreninde aynı masayı paylaştığımız ünlü kadın sunucu şık kıyafetimin yanında adeta etiket gibi duran bu kırmızı - beyaz ipi görünce soruyor. Gülümseyerek anlatıyorum.
Bu kadar şık bir organizasyonda "ödüllü bir kadının" iplere bel bağlamasını anlayamamanın çaresizliği içinde soruyor.
"Oluyor mu peki?"
Kahkaha atmamak için zor tutuyorum kendimi.
"Ahhh hemde nasıl" diyorum.
İnanamaz bakışlarla yüzümü süzüyor.
Gülümsüyorum "Bakın aynı masayı paylaşıyoruz" Bu kısacık yanıt onu etkilemiş olacak ki "Nereden alabilirim" diyor.
Ahh Memleketimin Güzel İnsanları, Ahhh Sevgili Kendim.. İnandığım herşeyi nasıl bir üslupla anlatıyorsam..
İkna ediyorum insanları.
Beş yıldızlı, şatafatlı, medyanın, iş dünyasının, sanat camiasının en gözde fertleri ile dolu gecede gel şimdi bu ünlü TV Sunucusuna Marteniçka'yı anlat.
Alınmayacağını, ancak hediye gelebileceğini ya da hediye edilebileceğini, sistemin böyle işlediğini...
Onun gözünde ki bu uyduruk kırmızı - beyaz ipin onun bileğindeki göz kamaştırıcı pırlantalar gibi maddi değil de manevi bir değer olduğunu...
Başlangıcının da, ağaç dalına asılmasının da ayrı bir ritüel olduğunu...
Pembe - beyaz tomurcukları olan ağaç dalına marteniçkamı asarken bu yaşananlar geliyor aklıma.
Ritüelimi tamamlamanın gönül rahatlığıyla bir kahve içmek için cadde boyunca sıralanmış Cafelerden birine giriyorum.
İftarımı yeni yapmış kahve keyfimi dışarıya bırakmıştım. Kafenin sokağa cephe masalarından birine oturuyorum, tam karşımdaki ağaçta esen rüzgarla usul usul salınıyor marteniçkam.
Bağdat ışıl ışıl bir peri masalında...
İnsanlar nazik ve ölçülü,hepsi şık ve bakımlı....
Seviyorum nitelikli yerleri, mekanları, insanları...
Kahvem geliyor... Bol köpüklü…
Türk kahvesinin kokusu, tadı beni bambaşka diyarlara götürüyor.
Geçen yılda marteniçkamı ilk gördüğüm leylekle Gölyazı'da bir ağaç dalına bırakmış, ardından göl kenarında bir kahve içmiştim.
Leylek gördüğümde çok gezeceğime inanarak.
Kim bilir! Belki de o yüzden tır şoförleri ile yarışırcasına ömrümün yollarda geçişi benim.
Kocaman bir yudum daha alıyorum keyifle ki...
Keyfim ve kahvem boğazımda kalıyor.
Köpeğini gezdirmeye çıkarmış bir bey kafenin hemen karşısında kaldırımın tam ortasına köpeğinin dışkılamasını sağlıyor.
Sonra da sanki cadde ortası değilmiş gibi, çok normal bir hareketmiş gibi köpeğin dışkısını orada bırakıp, gülümseyerek başını okşadığı köpeğinin tasmasından çekiştirip mutlu mesut cadde boyunca ilerliyor....
Bağdat… Dünyanın en güzel caddelerinden biri...
Büyüleyici, hareketli, dinamik..
Bağdat.... Dünyanın en pis caddeleri arasına girmeye aday! Hayvan sevgisini yalnızca kendilerini mutlu etmek zannedenlerle dolu...
Ne olur sarf ettiğim sözcüklerden hayvan sevmediğimi düşünmeyin. Severim...
Hem de çok severim..
Evimde bir labrador baktım ben!
Geçen yıl Simyacı ile 40 günlük kedi yavrusu sahiplendik. Kızım minik bir prensesken evde civcivleri, kuşu, balıkları olan bir çocuktu.
Hepsini çok sevdim, hepsiyle canla başla ilgilendim.
Kızımın civcivleri öldüğünde onunla birlikte ben de ağladım, mezar kazdım.
Hepsi can, hepsi çok değerli.
Çocuklarımıza güzel ve temiz bir dünya bırakmaktan bahsediyoruz ya...
Çocuklarınıza önce güzel bir kalp bırakın, empati gücü bırakın, şevkat bırakın, insanlık bırakın..
Bırakın ki....
Hayvan sevgisinin insana saygının önüne geçmeyeceğini bilsinler..
| # | Takım | O | G | B | M | AV | P |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 11 | 9 | 1 | 1 | +12 | 28 | |
| 2 | 11 | 8 | 1 | 2 | +18 | 25 | |
| 3 | 11 | 7 | 2 | 2 | +13 | 23 | |
| 4 | 11 | 7 | 1 | 3 | +11 | 22 | |
| 5 | 11 | 5 | 5 | 1 | +6 | 20 | |
| 6 | 11 | 6 | 1 | 4 | +19 | 19 | |
| 7 | 11 | 6 | 1 | 4 | +4 | 19 | |
| 8 | 11 | 5 | 2 | 4 | +2 | 17 | |
| 9 | 11 | 5 | 1 | 5 | 0 | 16 | |
| 10 | 11 | 4 | 3 | 4 | +3 | 15 | |
| 11 | 11 | 4 | 2 | 5 | -3 | 14 | |
| 12 | 11 | 4 | 2 | 5 | -7 | 14 | |
| 13 | 11 | 3 | 3 | 5 | -9 | 12 | |
| 14 | 11 | 3 | 2 | 6 | -9 | 11 | |
| 15 | 11 | 2 | 2 | 7 | -8 | 8 | |
| 16 | 11 | 2 | 2 | 7 | -10 | 8 | |
| 17 | 11 | 2 | 1 | 8 | -15 | 7 | |
| 18 | 11 | 1 | 0 | 10 | -27 | 3 |
| İmsak | 06:17 |
| Güneş | 07:44 |
| Öğle | 12:54 |
| İkindi | 15:30 |
| Akşam | 17:53 |
| Yatsı | 19:15 |