Bir başkadır benim memleketim!

Oldum olası severim Gemlik te akşam saatlerini.

Gerçi ben tüm sahil kıyılarında deniz ve güneşin buluşmasından keyif alırım.

Bu kavuşma, koca bir ateş topu, uçsuz bucaksız derinliklere gömülür ve sabah yeniden o sulardan doğar. Bir başkadır benim memleketim.

Bu akşam da yemekten kalktım eşsiz manzara karşısında.

İştahsızlık yok bu enfes görüntünün olduğu yerde.

Gökyüzü bulutlar bir ressam fırçasından göz kırpıyor adeta.

Yaz aylarında gün batımı şair eder insanı. Bayılıyorum bu yaz akşamlarına.

Ekim kapıya dayanmış ne yaz akşamı dediğinizi duyar gibiyim.

Olsun, ben buz gibi havaya rağmen öyle hissediyorum.

Güzelliğin mevsimi yok!

Tatlı bir esinti geliyor sahilden.

Ohhh miss… Balık sezonu da açıldı.

Balıkçı tekneleri gün batımı ve güneşin su ile bütünleşmesi...

Hayat herşeye rağmen güzel.

Görebiliyor olduğum, yazabildiğim ve okurlarım ile buluşa bildiğim için ne kadar mutluyum.

Böyle akşamlar da rahmetli babam geliyor hep aklıma.

Kurşunlu'nun bakır bir deniz köyü olduğu yıllar. Sahilde Kara yolları kampı.

Uzun seneler tatil mekanımız oldu.

Sahille arası yalnızca beş metre var yok. Bungalovların ilk denemeleri.

Kapı açıldığı gibi tatlı bir meltem ve enfes bir iyot kokusu dolar odaya.

Ardından balıkçı tekneleri pat pat sesleri ile yanaşır kıyıya.

İlk karşılayanlar kediler olur bu  güzel konvoyu. Balıkçılar yanaşır kıyıya taze tutulmuş balıkları pazarlamaya başlarlar, tabii ki ilk lezzet testi kedi dostlarındır.

Bir duble parlatılır mangal olana kadar.

Canım babam keyif adamıdır, sofrası herkese açıktır.

Şölen tadında yemekler yenir her gece.

Anne ve babamın anısına olsun bu güzel gecede...