Oda değişti, hastane değişti, manzara değişti... Sağlık için beklenilen günler değişmedi...

Bugün İlker Çelikcan Hastanesi'nde yatışım yapıldı. Dün gece neredeyse hiç uyumadım heyecanlı bir bekleyiş içinde.

Tüm gece huzursuz, meraklı, bol endişeli geçti. 

Fizyoterapi de elektrik veriyorlar vücuda diye duydum ve okudum.

Nasıl bir işlem acaba diye düşünürken beynim yandı…

Zaten pek sağlam değil bu ara kendileri.

Neyse yatış kaydım açıldı, kızım odaya yerleştirdi, refakatçi bayan geldi, Gizem sulanmış gözleri ile veda etti.

Oda çok güzel bir Bursa manzarası eşliğinde bana rahat ol dedi. Sakinleştim, rahatladım.

Kızımın hediyesi Ayşe Kulin - "Dürbünümde kırk sene"yi tutunca daha iyi hissettim  kendimi. Kitaplar başka bir şey. Gerçek dost.

Neyse hastanede zaman hep aynıdır.

Yemek gelir tatsız tuzsuz bir lezzet…

Hele ki benim gibi tansiyon hastaları için... Sıkıntı...

Burada Michelin mutfağı mı bekliyorsun diye sorarlar insana.

Valla değil... Yalnızca biraz lezzet...

Neyseee deyip geçelim. Kocaman bir teşekkür edelim.

Öncelikle hastalığım boyunca ilgi ve desteğini hiç eksik etmeyen güzel dostlara...

Sonra hastanede yattığım, eve çıktığım her gün hep yanımda olan evinin kapılarını açan kızıma...

Eskişehir 'den gelen iki gün ve gece boyunca hiç uyumadan refakat eden @sadike Yılmaz'a dünyanın en güzel gelini rolünü kimseye kaptırmayan @Ozlem Bozan'a

Veeeeeee

Kocaman teşekkürler sana

Sevgili @Selma Bal...

Bugünü sana borçluyum...

Her şey gönlünce olsun