Gerçekten Güçlü Müyüz?

Hiç yorulmayan, hiç kızmayan, hiç sıkılmayan…

Her şeyi bilen, her şeyi çözen, her şeye yeten…

Bu tanım size kimi hatırlatıyor?

Elbette Kadınlarımızı.

Toplumun yıllardır şekillendirdiği “güçlü kadın” profili tam olarak bu cümlelere sığıyor. Güçlü kadın…

Kulağa ne kadar etkileyici geliyor değil mi?

Oysa gerçek hayatta bu tanım, kadınlara yüklenmiş görünmez bir görev gibi karşımıza çıkıyor.

Bugünün kadınları çoğu zaman güçlü oldukları için değil, güçlü görünmek zorunda bırakıldıkları için çabalıyor. Çünkü zayıflık göstermek hâlâ yanlış anlaşılıyor.

Ağlamak zayıflık,

Yardım istemek yetersizlik,

Hata yapmak beceriksizlik olarak görülüyor.

Sonuç?

Kadınlar duygularını saklamayı bir hayatta kalma stratejisine dönüştürüyor.

İşin ironik tarafı şu: Dışarıdan bakıldığında kimse yorgunluğu fark etmiyor. Çünkü güçlü kadın profili neredeyse üzerimize yapışmış durumda. Oysa o gücün altında çoğu zaman sessiz, derin bir yorgunluk birikiyor.

Bazen sadece durmak bile cesaret istiyor.

Çünkü durmak, yorulmak, ağlamak, dinlenmek…

Toplumun bize yakıştırdığı güçlü kadın imajına sığmıyor.

Oysa bunların hiçbiri zayıflık değil.

Ağlamak, insan olmak.

Dinlenmek, nefes almak.

Yetişememek, hayatın doğası.

Ve Kadın da İnsan.

Ne eksik, ne fazla.

Evet, güçlüyüz.

Ama güçlü olmak zorunda değiliz.