Sağlıkta Güven ve Empati…

Hayatın bazı anları vardır; insan kendisini güçlü hissetmekten vazgeçer.

Bir hastane koridorunda, bir muayene odasında ya da doktorun karşısında otururken insanın aklından binlerce düşünce geçer.

Acaba ne olacak?

İşte tam o anda insanın yalnızca bedenine değil, ruhuna da dokunmak gerekir.

Sağlık, bana göre yalnızca hastalığı teşhis etmek, ilaç yazmak ya da bir tedavi uygulamak değildir.

Sağlık; insan hayatına dokunmak, acısını paylaşmak, korkusunu azaltmak ve ona yeniden umut verebilmektir.

Yıllar boyunca eğitim alan, emek veren ve mesleki tecrübesini insanlığın hizmetine sunan sağlık çalışanlarının sorumluluğu gerçekten çok büyüktür.

Çünkü karşılarındaki insan, çoğu zaman hayatının en hassas dönemlerinden birini yaşamaktadır.

Hastanın yüzündeki endişeyi görmek, sesindeki korkuyu duymak ve ona anlayışla yaklaşmak da tedavinin bir parçasıdır.

Bazen bir doktorun söylediği tek bir güzel söz, hastanın içindeki umudu yeniden canlandırabilir.

Bazen bir tebessüm…

Bazen de sadece “Merak etmeyin, yanınızdayım”, demek bile insanın kendisini güvende hissetmesine yeter.

Elbette sağlık çalışanları da yoğun çalışma temposunun, ağır sorumlulukların ve zorlu şartların içerisinde görev yapıyor. Bunu görmezden gelmek mümkün değil.

Ancak insan sağlığı söz konusu olduğunda, mesleki bilgi kadar empati ve iletişimin de önemli olduğuna inanıyorum.

Çünkü hasta, karşısındaki sağlık çalışanında yalnızca bilgiyi değil, güveni de arıyor.

Yılların emeği, eğitimi ve tecrübesiyle mesleğinde iz bırakan insanları gördüğümde bundan büyük bir gurur duyuyorum.

İnsan hayatına dokunmayı gerçekten önemseyen sağlık çalışanlarının varlığı, toplum adına büyük bir değer.

Ben inanıyorum ki bazı şeylerin reçetesi eczanede bulunmaz.

Güvenin reçetesi güzel bir sözde, umudun ilacı anlayışta, iyileşmenin önemli bir parçası ise empatide saklıdır.

Belki de gerçek sağlık tam burada başlar:

İnsana dokunmak, güven vermek, umudu büyütmek ve insanın gönlünde güzel bir iz bırakmak…

Çünkü bazen bir insanın bedenine verilen ilaç iyileştirir, ama gönlüne verilen güven, onu yeniden hayata bağlar.